
Hoe kunnen we het beste van twee werelden bij elkaar brengen? Dat is een vraag die veel oudere migranten bewust of onbewust zichzelf stellen. Oud (ge)worden in Nederland maar geboren in een ander land, of in een familie met wortels in het buitenland. Oudere migranten verenigen heden,verleden en culturen op verschillende manieren. Het aantal oudere Surinamers, Antillianen, Turken en Marokkanen en andere groepen migranten zal bijna vervijfvoudigen in de komende veertig jaar. Er is daarom door diverse onderzoekers gezocht naar de woonwensen van deze groep mensen en de kansen voor zorg- en huisvestingsorganisaties.
Uit de drie onderzoeken komt onder meer naar voren dat veel oudere migranten onbekend zijn met voorzieningen op het gebied van wonen, zorg en welzijn die ook voor hen beschikbaar zijn. De steun van familie en andere sociale netwerken is groot, maar op termijn voor sommigen ook ontoereikend. De ouderen geven zelf aan behoefte te hebben aan een meer cultuurgerichte communicatiewijze, doelgroepspecifiek, in de eigen taal en mensen die afkomstig zijn uit dezelfde cultuur of de cultuur goed kennen.
Veel oudere migranten zijn tevreden met hun woning en woonomgeving. Ze willen zelfstandig blijven wonen in de eigen vertrouwde wijk maar staan open voor nieuwe woonvormen. Ze rekenen daarbij steeds minder op hulp van familie.
08-09-2011