
Oudere migranten verlangen naar wat zij gewend zijn in het vroegere leven en/of in het land van herkomst. Dat is één van de uitkomsten uit onderzoek in opdracht van ActiZ naar de kwaliteit van leven bij migranten in de ouderenzorg. Onderzoekers van het NIVEL interviewden 83 Marokkaanse, Surinaamse, Turkse en Antilliaanse/Arubaanse ouderen.
De interviews laten grote verschillen zien tussen de ouderen qua behoeften, wensen en ervaringen. Maar zeker ook overeenkomsten. Ook in vergelijking tot autochtone ouderen. De geïnterviewde ouderen hebben vaak specifieke wensen op het terrein van persoonlijke verzorging, eten, huishoudelijke zorg en het geloof. Een oudere verwoordt in het interview: "Een eindejaarsschoonmaak bij Nederlanders is bij ons, Antillianen, een gewone wekelijkse schoonmaakbeurt." Het onvoldoende spreken van de taal is voor ouderen een probleem en is van invloed op verschillende aspecten van kwaliteit van leven. Veel ouderen geven aan last te hebben van eenzaamheid of verveling. Dit hangt samen met te weinig contacten, het hebben van fysieke klachten en de taalbarrière.
De nabijheid van kinderen is voor de geïnterviewde heel belangrijk. Veel ouderen hebben kinderen in dezelfde stad als waar zij zelf wonen. Sommigen geven aan dat zij graag nog dichterbij de kinderen wonen, zoals zij gewend zijn in het land van herkomst. De ouderen in het onderzoek hebben weinig inkomsten, maar zijn dankbaar voor het geld dat zij krijgen. Zij maken hierbij soms een vergelijking met het thuisland. Bij ouderen die een persoonsgebonden budget ontvangen is er onduidelijkheid over de financiën. De woonsituatie van de ouderen in dit onderzoek loopt uiteen. Over het algemeen ervaren ouderen de beschikbare ruimte als voldoende. Belangrijk is dat er voldoende ruimte is om familie te ontvangen als de oudere dat wil.
Een van de aanbevelingen uit het onderzoek is het belang van inzetten van zorgverleners met eenzelfde culturele achtergrond en de noodzaak voor een goede communicatie tussen zorgverlener, cliënt en familie. Ook komt duidelijk naar voren dat er voldoende aandacht moet zijn voor individuele verschillen en voorkeuren van cliënten. Oudere migranten vinden het vaak moeilijk aan te geven wat ze graag willen hebben of nodig hebben. Een sensitieve en open benadering van zorgverleners is daarom noodzakelijk. "Iedere oudere is uniek, maar bij oudere migranten is het goed te beseffen dat individuele behoeften beïnvloed worden door wat men in het vroegere leven (en in het land van herkomst) gewend was, door wat in de eigen cultuur gebruikelijk is en door het al dan niet beheersen van de Nederlandse taal", aldus de onderzoekers.
07-09-2010