Inleiding

Samenwerking tussen zorginstellingen en woningcorporaties is aan de orde als er sprake is van het scheiden van wonen en zorg, bij het opzetten van nieuwe woonzorgprojecten en/ of woonzorgzones. Vaak is er sprake van samenwerking tussen meerdere partijen. ‘Samen’-‘werken’ is een lastig traject in de voorbereiding van nieuwe initiatieven waarbij zich vele vragen voordoen.
met wie kan ik het beste samenwerken
hoe kan ik dat het beste vastleggen
in welke vorm kan ik die samenwerking gieten
Samenwerken in een multifunctioneel centrum vraagt ook veel afstemming. Niet alleen over wie welk gedeelte huurt maar ook over wie verantwoordelijk is voor de dagelijkse gang van zaken. Over gezamenlijk beheer en gebruik van multifunctionele ruimten is in mei 2004 een handreiking verschenen. Zie Artikelen en rapporten.

Het Kenniscentrum Wonen-Zorg wil kennis verzamelen en ondersteuning bieden bij de ingewikkelder vormen van samenwerking. Het Kenniscentrum wil ook aandacht geven aan samenwerken in de dagelijkse praktijk van exploitatie.

Ontwikkeling

Samenwerking kan betrekking hebben op de overname van het vastgoed van een zorginstelling door een woningcorporatie en de daaruit voortvloeiende afspraken voor verdere exploitatie en verhuur.

Samenwerken is ook aan de orde bij de bouw en exploitatie van een woonzorgcomplex. Het gebouw moet zodanig ontworpen worden dat naast wonen ook goede zorg verleend kan worden. En voor de exploitatie moeten woningtoewijzing en zorgleverantie op elkaar afgestemd worden. Dat geldt niet alleen voor wooncomplexen voor senioren, maar ook voor kleinschalige woonvoorzieningen voor zorgintensieve groepen als dementerenden, mensen met een hersenbeschadiging of verstandelijk gehandicapten.

Samenwerking tussen meerdere partijen is noodzakelijk bij het ontwerpen van woonzorgzones of woonservicezones. Dan moet immers de gebouwde omgeving het mogelijk maken dat alle mensen, dus ook die met een zorgvraag, in de wijk kunnen wonen, gaan werken, recreëren en zorg ontvangen.

De verschillende situaties zoals hierboven beschreven, leiden tot verschillende en andere samenwerkingsafspraken. Afspraken die elk weer betrekking kunnen hebben op de totstandkomingsfase en/of op de exploitatieperiode.

In veel situaties is niet meer alleen sprake van één woningcorporatie en één zorginstelling maar zijn meer organisaties betrokken. Daardoor wordt het proces ingewikkelder. Meer partijen met elke een eigen referentiekader, eigen visie en eigen spelregels vraagt meer afstemming voordat er zaken gedaan kunnen worden. Vooral de fasering in zo’n project en wanneer wat vastgelegd kan worden, levert vragen op.

Bij veel woonzorgcomplexen zijn afspraken gemaakt over de toewijzing van de woningen. Soms worden deze woningen in het reguliere woonruimteverdelingsysteem meegenomen maar voorzien van een label. In andere gemeenten komt het wel voor dat dergelijke woningen, net als bijvoorbeeld aanleunwoningen, buiten het reguliere toewijzingssysteem gehouden worden en via een aparte commissie worden toegewezen. Er is nog geen eenduidige manier waarop woningen met gradaties van geschiktheid voor zorgvragers worden geregistreerd en gedistribueerd. Het ministerie van VROM heeft in een brief van september 2003 de benodigd aantallen nultredenwoningen en verzorgd wonen benoemd. Ook woningtoewijzing door o.a. labelling en reservering moet een bijdrage leveren aan het oplossen van het woningtekort. Het Kenniscentrum Wonen-Zorg wil meer inzicht verwerven in afspraken over woningtoewijzing en labeling in relatie tot zorgverlening.